Weer vroeg uit de veren…

, 26 november 2013, Reageren uitgeschakeld

Het is 4.30 uur. Ik schrik wakker van de wekker. Man wat is het vroeg! Arend en ik gaan vandaag weer op pad en dan moeten de aasvissen voor het eerste licht al uitgelaten zijn.

Strak om half zes rij ik de straat uit.  Om na een vlot ritje iets voor half zeven bij Arend voor te rijden. Hij is bijna klaar met zijn ochtendritueel  en snel liggen alle spullen in de auto. Dit keer ook een elektromotor met accu, omdat wij in de middag ook nog gaan varen. Voor mij weer extra spannend omdat ik weinig of nooit uit een boot vis.

Aangekomen op de eerste stek worden de aasvissen in het donker ingegooid. Vrolijk dobberen daar vier lichtstaafjes door het water. Ik bedoel drie eigenlijk, want net toen ik naar Arend zijn dobber keek knalde deze al onderwater. JOWW die is weg Arend! Hij een sprintje trekken naar de hengel en ik erachter aan met het net.  Na de dril tilde ik de vis naar de mat toe en eenmaal daarop bleek het een goede vis te zijn. Precies een meter. Hij flikt het binnen vijf minuten al weer. De moed zat er goed in!

Precies een meter…

We waren de dobbers goed in de gaten aan het houden. Ze zijn niet altijd goed te zien met wat omgevingslicht dat op het water schijnt. Zo ook mijn rechterhengel die door de wind steeds ver langs een boot dreef. Ik leunde wat naar achteren om hem weer te zien, leunde nog verder en verder. Vreemd hij moet daar toch zijn… Ow hij is er nog, maar wel 30 cm onder het oppervlak! Rennen! BAM 10 minuten vissen en twee aanbeten. In het heldere water zag ik een mooie vis naar boven komen. Ze leek eerst klein, maar het was zo helder dat de vis nog 1,5 meter onderwater zat. Ik trok de stand gelijk met een mooie 90-er.

1 tegen 1…

Het begon steeds lichter te worden toen ik er een nieuwe aasvis aan prikte. Liep terug naar mijn stek waar Arend met een kromme hengel stond. Ik riep je! Ben je doof! Geloof mij, die Doodaas.nl mutsen isoleren niet alleen tegen de kou. Arend kon de derde vis van de dag met de hand landen. Wederom een vis van in de 90.  En we waren nog niet eens aan de gangmaker-koeken begonnen. De kenners weten waarom!

De derde vis ook boven de 90 cm…

Geheime wapen…

Het bleef daarna wat langer stil. Bij Arend begon het weer te lopen toen het al goed licht was. Hij wist nog een vis van 99 te vangen die erg kapot was aan de bek. Dat zag je ook aan de omvang van deze vis. Tijdens het ingooien van die hengel zag ik zijn andere dobber weer verdwijnen. Ik zette snel weer een sprint  in en Arend volgde met het net. Na de aanslag drilde ik de vis eerst even wat af, omdat deze gevaarlijk de bocht omging. Als je dan de hengel overgeeft kan het wel eens gebeurt zijn.

Halverwege de ochtend gingen we verkassen en de stand stond op 5 tegen 1. Aangekomen op de tweede stek van de dag had ik er weinig vertrouwen in. Vorige keer was het ook al niet veel daar en op één of andere manier vind ik de stek ook niet leuk. Na drie kwartier vond Arend het ook wel welletjes en vertrokken we naar de boot. Mijn moed ging als een raket omhoog toen we bij de haven alle spullen in de boot positioneerden. Heerlijk zonnetje, lekker frisse wind en met een elektromotor stil door de haven cruisen. Aanleggen, aasvissen overboord en vissen. Echt top zo. De gangmakers gingen lekker hard, alleen de snoeken nog niet. Arend vond het ook al vreemd, normaal doen ze het een stuk beter. Het liep al tegen twee uur en er werd niks bijgevangen. Toen we weer verder voeren en wat plekken afvisten zag ik een ander vak in de haven. Zou dat wat zijn Arend? Naaa… ja, we kunnen even proberen natuurlijk. Hop, bootje weer vast en de dobbers weer in positie. In een windstille hoek zag ik een minuscuul kringetje om Arend zijn dobber. Die toen zachtjes schuin wegzakte. Man hoe doe jij dat? Zelfde aassoort, onderlijn en diepte. Arend ving wel even een hele strakke 90-er. Wat een mooie vis zeg perfect… schubben, vinnen en kleuren. Echt een vis om trots op te zijn!  Maar mijn moment ging nog komen hield ik mijzelf voor.

Echt één om trots op te zijn…

Prachtige kleuren uit helder water…

Niet veel later knalde mijn dobber in de verte onder. Ik draaide langzaam de lijn strak. De snoek hielp mij heel erg mee en knalde zelf al met een bloedgang de lijn strak. Ook een bootvis voor mij. Ik kon mij niet meer heugen wanneer dat voor het laatst geweest was. Een leuke 80-er met eveneens mooie kleuren kwam in de boot.

Later bekeek ik nog eens de posities van de dobbers en besloot om mij rechterhengel opnieuw dichter tegen een boot aan te gooien. Net toen ik naar beneden keek om hem te pakken riep Arend dat deze wegliep. Zowww… dat is even geluk dat ik dat niet eerder bedacht! Even laten lopen, strak draaien en hangen. Nou hangen kon ik en de snoek hing terug. Hengel krom tot in het handvat de slip die lekker ratelde en opeens: Druk weg!!! NEE! Ging er door mijn hoofd. De snoek draaide 180 graden en kwam weer terug zwemmen. De dril ging verder dichter bij de kant. En daar kwam mij toch een kop boven! Snel schoof Arend het net eronder. Met het idee van binnen is maar binnen. Oww lekker gast ook een metertje voor jou zei Arend. Eenmaal op de mat was ze wel erg groot. Arend stond er ook van te kijken. De dreg zat keurig in het scharnier. Vroeger vond ik haakmaat 2 erg groot, maar in deze laadklep leek het weinig meer. Vis op de meetlat en deze stopte bij een nieuwe PR van 115 cm!

De meetlint stopte bij een nieuw PR…

Wat een laadklep!

Tijdens de fotosessie vond ik een raar goedje op mijn broek, mouw, laars, emmer, mat, boot overal! Wat is dat? Het leek wel heel licht grijze plamuur. Whahaha je wordt onder gescheten man riep Arend achter de camera vandaan. De dame was dus niet echt onder de indruk van mij als ik van haar.

Mijn dag was helemaal goed! Weer een PR die aangescherpt is. Arend nogmaals bedankt! Je was er voor de tweede keer bij in een maand tijd.

Na deze vis verkasten we naar een ander vak. Daar ving ik al snel nog een 80-er en viel het ook net zo snel weer stil. Na nog wat plekjes geprobeerd te hebben ving ik niks meer bij. Arend wist de dag af te sluiten met twee vissen van rond de 70 cm. Toch nog een kleine eindsprint naar de 12 vissen die wij vandaag wisten te vangen.

Weer een topdag en mijn seizoen is al geslaagd! Na zes jaar een PR te hebben nu in een maand tijd twee keer verbroken. Hier geniet ik lang van na en misschien begint het seizoen pas net…
Gert-Jan

Comments are closed.